او نامه خود را «نقدی» خوانده بر «بی‌پرواییِ برخی نیروهای سیاسی در دامن زدن به نزاع‌های بیهوده به‌ جای انجام دادنِ کار» خود و نوشته است: «چشم از هدف برندارید که تاریخ این سرزمین ما را نخواهد بخشید اگر این میدان را به تمناهای شخصی‌مان ببازیم.»

خانم هدایت که پیش از این هفت سال را در زندان گذرانده بود، اکنون برای تحمل چهار سال حکم زندان به‌دلیل اعتراض به سرنگونی هواپیمای اوکراینی توسط سپاه پاسداران، در زندان اوین محبوس است.

او پیشتر در آذرماه سال ۱۴۰۱،‌ در اوج اعتراضات «زن، زندگی، آزادی»، در نامه‌ای دیگر ضمن برشمردن جدایی مسیر جنبش اعتراضی ۱۴۰۱ از جریان اصلاح‌طلبان گفته بود که «جمهوری اسلامی باید برود زیرا سرشت و سرنوشتش تباهی‌ست».

خانم هدایت حال در نامه تازه خود می‌گوید در حالی که «ایده‌ براندازی و ضرورت آن در جان مردم جاری است... روزی نیست که اپوزیسیون خودزنی نکند و پاره‌ای از خودش را نکُشد، و همزمان این امیدهایی را که با مرارت روئیده لگدمال تمناهایش نکند».

او نوشته است که «منشاء عمده این نزاع‌ها را رانه‌های شخصی» می‌داند که می‌تواند به «فرقه‌سازی» منجر شود.

بهاره هدایت با طرح پرسش‌هایی «بنیادین» که به گفته او باید اپوزیسیون در پی پاسخ دادن به آنها باشد، می‌گوید که اپوزیسیون جمهوری اسلامی در حال حاضر «دچار شدت اغتشاش ایده‌هاست؛ هرکس به مناسبتی و از رهگذری، پاره‌ای از یک ایده‌- عمدتا و گاهی ظاهرا- مشروع را از جا کنده و به میان اتمسفر سیاسی پرتاب می‌کند».

به عبارت دیگر، به گفته خانم هدایت، اپوزیسیون دچار «همه‌چیزگوییِ هیچ‌چیز نگو» است.

به گزارش رادیو فردا، خانم هدایت با یادآوری این اختلافات تأکید می‌کند که پس از آبان ۹۸ و شلیک به هواپیمای اوکراینی به دست سپاه، «منطق و استلزامات جنگی بر وضعیت حاکم شد، و هنوز هم آن منطق برقرار است. و عطف به این منطق است که نیروهای سیاسی برانداز باید به برنامه‌ سیاسی بیندیشند، آن‌ را تدارک ببینند، و مخاطرات و مسئولیتش را بپذیرند.»