به گزارش ایلنا، حسن بهشتی‌پور در پاسخ به این سوال که در روزهای گذشته علی باقری معاون سیاسی وزارت امور خارجه و همچنین مسئول تیم مذاکره‌کننده در امارات با کشورهای تروئیکای اروپایی گفت‌وگو کرد. با توجه به اتفاقات روزهای گذشته در حوزه مذاکرات هسته‌ای، مانند آزادی زندانیان دو تابعیتی، آزاد شدن بخشی از پول‌های بلوکه شده این گفت‌وگوها را تا چه میزان می‌توان به این اتفاقات ربط داد، گفت: اگر از من بپرسید تحلیل من این است که ما باید به شکل مستقیم با آمریکایی‌ها مذاکره کنیم.

بخش هایی از گفت و گوی بهشتی پور را در ادامه می خوانید:

اروپایی‌ها عملا نقش تعیین‌کننده‌ای در روند مذاکرات را ندارند، چون حداقل در زمانی که آمریکا از برجام خارج شد، یک سال اروپایی‌ها ما را درگیر مسئله اینستکس کردند و گفتند جبران خواهیم کرد و سعی می‌کنیم با ایران مناسبات اقتصادی برقرار کنیم، اما نتوانستند.

بعضی‌ها می‌گویند اروپایی‌ها نخواستند که این کار را انجام دهند، اما من معتقدم نتوانستند. چون هژمونی مالی ایالات متحده آمریکا بر بازارهای پولی و فعالیت‌های اقتصادی به قدری گسترده بود که هیچ شرکتی جرائت نکرد عملا با ایران وارد همکاری شود.

حتی شرکای چینی و روسی جزو اولین شرکت‌هایی بودند که بعد از خروج آمریکا از برجام از ایران خارج شدند. هندی‌‌ها، کره‌جنوبی، ژاپن، استرالیا و... به ترتیب بعدا خارج شدند.

بنابراین واقعیت این است، به نظرم با اروپایی‌ها مذاکره کنیم، ضرری ندارد اما از نظر رویکرد باید حواس‌مان باشد که ما با آمریکا رو به رو هستیم و طرف آمریکایی است که با ما مشکل اساسی دارد و باید از طریق مذاکره مستقیم مسأله‌مان را با آنان حل کنیم.

من در خبرها خواندم که امیدوارم صحت نداشته باشد، در مذاکرات عمان، عمانی‌ها دائم از این اتاق به آن اتاق می‌رفتند. یعنی آمریکایی‌ها در یک اتاق نشسته بودند و طرف ایرانی هم در اتاق دیگر و عمانی‌ها کار تبادل پیام را انجام می‌دادند. ما در قرن ۲۱ هستیم و در شرایط خاصی که بدترین فشارهای اقتصادی طول تاریخ به ایران وارد می‌شود؛ این چه روش مذاکره کردن است. این نوع مذاکرات، مذاکرات قرون‌وسطایی هم نیست. فکر نمی‌کنم در قرون وسطی هم اینطور مذاکره می‌کردند.

اروپایی‌ها عملا نشان دادند که به ویژه بعد از جنگ اوکراین، دو سوی آتلانتیک به شدت به هم نزدیک شده و کاملا هماهنگ هستند و آمریکایی‌ها توانستند اروپا را در این جنگ در اختیار خودشان قرار دهند.

بنابراین واقعا ما با چه کسی می‌خواهیم گفت‌وگو کنیم که آنها هم، روی آمریکا تأثیرگذار باشند؟ متاسفانه چنین معادله‌ای برقرار نیست. نفس مذاکره کردن عالی و خوب است که با تروئیکای اروپایی مذاکره کنیم اما باید بتوانیم آخر موضوع را حدس بزنیم. بنابراین می‌خواهم بگویم از حمام اروپا آبی برای جمهوری اسلامی گرم نخواهد شد و باید به سمتی برویم که مشکلات‌مان را با آمریکا حل کنیم.

آنچه من به عنوان پژوهشگر شاهد آن هستم، این نوع بازپرداخت بدهی ایران یادآور استعمارنو است. چون اولا ما اختیاری نداریم. پول خودمان را که حاصل صادرات گاز به عراق بوده را تعیین‌ می‌کنند که باید در زمینه غذا و دارو استفاده شود و اقلامی که اخیرا آزاد شده به علت بدهی که به ترکمنستان داشتیم بود و آن هم بعد از شکایت این کشور در دادگاه فرانسه در موضوع اختلاف قیمت گاز با ایران، رای دادگاه به نفع ترکمنستان شد و ما بیش از یک میلیارد دلار را باید از طریق بدهی عراق به آن کشور پرداخت می‌کردیم که عراق با رضایت آمریکا آن را به ترکمنستان داده است.

بخشی از این پول را باید از طریق حساب عراق به دولت سعودی برای خرج هتل حجاج ایرانی بدهیم. بنابراین این نوع بازپرداخت چه افتخاری برای ایران دارد؟ در نهایت وقتی به کل مسئله نگاه می‌کنیم، من به عنوان یک ایرانی احساس سرخوردگی می‌کنم که چرا ما به چنین وضعیتی افتادیم که پول خودمان که ناشی از منابع صادرات و تلاش ملت است را به این شکل دریافت می‌کنیم.