رهبر بلاروس خبر تبعید فرمانده نیروهای شورشی واگنر را تایید و روایت جالبی از تماس تلفنی خود با وی را نقل کرده است.

لوکاشنکو که خطاب به نیرو‌های امنیتی بلاروس صحبت می‌کرد گفت: به پوتین پیشنهاد دادم که تلفنی با پریگوژین (رهبر واگنر) صحبت کند. اما پوتین گفته ببین ساشا، بی‌فایده است. او گوشی را برنخواهد داشت و نمی‌خواهد با کسی حرف بزند.

رهبر بلاروس افزود: به پوتین گفتم می‌توانیم پریگوژین را از بین ببریم، مشکلی نیست. بار اول نتوانیم دفعه دوم موفق می‌شویم. اما این کار را نکن.

لوکاشنکو از فرمانده واگنر نقل می‌کند: ما دنبال عدالتیم. آن‌ها (ارتش روسیه) می‌خواهند ما را خفه کنند. ما تا مسکو می‌رویم...

رهبر بلاروس می‌گوید حرف‌های پریگوژین را قطع کردم و به او هشدار دادم که اگر واگنر به مسکو برود آن‌ها را مثل سوسک می‌کشند...

پس از شورش واگنر، سیستم پوتین متزلزل به نظر می‌رسد

تشریه آلمانی اشپیگل نوشت: رخداد‌های پایان هفته مخاطره آمیزترین ۳۶ ساعت برای پوتین از زمان به قدرت رسیدن در سال ۲هزار میلادی به این سو بود. مردی که تقریبا بالاجبار به دنبال نمایش قدرت خود در طول دو دهه زمامداری از طریق انتشار عکس هایش در حال سوارکاری بدون پیراهن، میز‌های ملاقات طولانی بی پایان در کرملین و مسموم کردن مخالفان سیاسی بود اکنون تضعیف شده است.

این نشریه نوشت: این بار وجهه پوتین آسیب دیده است. تصویر او به عنوان یک استاد استراتژی خدشه دار شده است. سیستم پوتین شکننده‌تر از آن چیزی است که چند روز پیش تصور می‌شد. تنها یک نکته پس از تحولات آخر هفته قطعی به نظر می‌رسد: بسیاری از چیز‌هایی که صرفا چند وقت پیش غیرقابل تصور به نظر می‌رسیدند اکنون ممکن به نظر می‌رسد. جهان در مورد پوتین در مورد سیستم او و روسیه چیز‌های زیادی یاد گرفته است.

نخست آن که واکنش پوتین به این شورش خشونت آمیز نشان می‌دهد که او زمانی که احساس می‌کند به گوشه رینگ رانده شده کاملا مایل به مذاکره است. این کاملا برعکس افسانه‌ای است که او مدت‌ها تبلیغ می‌کرد که بر اساس آن پوتین سخت گیر خطرناک‌ترین پوتین است. در طول ۱۶ ماه گذشته این تصور که پوتین عملا شکست ناپذیر است در جریان رخداد‌های آخر هفته به پایان رسید.

نکته دوم آن که پنجره‌ای در امپراتوری پوتین گشوده شده است که پیش‌تر محکم بسته شده بود: روسیه بدون پوتین ناگهان قابل تصور شده است. البته صرفا از لحاظ نظری و مشخص نیست چه زمانی، چگونه یا چه کسی جانشین او خواهد شد. پوتین تمام دوران حکومت خود را صرف این کرده که فقط او می‌تواند تزار باشد. آن زمان دیگر گذشته است.

اشپیگل نوشت: این یک تصور غلط رایج است که حاکمان اقتدارگرا ثبات را فراهم می‌کنند. هم چنین، افرادی مانند پوتین اغلب ادعای قدرت خود را با این استدلال توجیه می‌کنند: من هستم و بدون من هرج و مرج حاکم خواهد شد... اما ایده روسیه بدون او اکنون به ذهنیت شهروندان اش تبدیل شده است و دیگر نمی‌توان آن را به راحتی کنار گذاشت.