امروز اداره بنادر گیلان نرسیدن حقابه خزر از سوی روسیه را تایید کرد و با بیان این که «۸۵ درصد» آب دریای خزر از رودخانه وُلگای روسیه تأمین می‌شود به خبرگزاری ایسنا گفت که کاهش تراز آب دریای خزر در ده سال گذشته غیرعادی است.

علی منتصر کوهساری گفت: این کاهش حجم و تراز آب دریا ریشه‌های مختلفی دارد که یکی از مهم‌ترین آنها عدم تأمین حقابه خزر است و اگر دِبی آب ورودی به خزر از طریق ولگا کاهش پیدا کند، بیشترین تاثیر را در حجم و تراز دریای خزر می‌گذارد.

تصاویر ماهواره‌ای نشان می‌دهد که طی ۱۵ سال اخیر دریای خزر،‌ بزرگ‌ترین دریاچه جهان، به سرعت در حال کوچک شدن است.

موضوع کاهش تراز آب دریای خزر در ماه‌های اخیر در رسانه‌های کشورهای حاشیه دریای خزر بازتاب گسترده‌ای داشته و بسیاری از فعالان رسانه‌ای و محیط زیست در این زمینه ابراز نگرانی کرده‌اند.

رئیس سازمان محیط زیست در ایران با اشاره به تلاش برای گرفتن حقابه دریای خزر از روسیه گفته: «امیدواریم در قالب کنوانسیون تهران بتوانیم هم حقابه‌ها و هم آلایندگی را حل کنیم.»

به گزارش رادیو فردا، این در حالی است که جمهوری اسلامی در زمینه حقابه رود هیرمند هم هنوز نتوانسته حکومت طالبان را در مورد رعایت حق‌آبه ایران قانع کند.

چرا مرگ بر روسیه نمی گوییم؟!

علی نظری، نماینده سابق مجلس هم در یادداشتی تلگرامی نوشته: به عنوان پژوهشگر تاریخ معاصر که بر ویرانگری های ابرقدرت ها بر وطن خویش واقفم، به جرات می توانم بگویم و دلایل متقن هم بیاورم که ایران عزیز طی ۲۰۰ سال گذشته بیشترین لطمه و ضربه را از روسیه دریافت کرده است. روس ها تا توانستند بر وطن تاختند، و اکنون بعد از انقضای قرارداد صد ساله معروف، باید بخش های جدا شده وطن را به ما برگردانند.

تجاوز به خاک کشور و نوامیس ما در طول جنگ های اول و دوم جهانی گوشه ای از خوی ددمنشانه روس ها به ما بوده است. سهم حاکمیتی ما در خزر که در دوران پهلوی به صورت پنجاه پنجاه بود، اکنون به کمتر از ده درصد تقلیل یافته است.

در جنگ هشت ساله ایران و عراق هم که روس ها در کمال نفاق بیشترین حمایت تسلیحاتی را از عراقی ها داشتند. ویرانگری های میگ ها و سوخوف های روسی را همه به یاد داریم. روسیه در اذهان مردم ایران به مراتب منفورتر از امریکاست. با وجود این همه ادله که روس ها دشمن دیرینه ایران و ایرانی هستند، عجیب است که در پروژه ی دشمن سازی حذف شده اند!