به گزارش ایسنا، بسیج دانشجویی دانشگاه‌ها در نامه‌ای به رئیس و نمایندگان مجلس و وزیر کشور به شدت از دخالت برخی نمایندگان در عزل و نصب‌ها انتقاد کرده است:

نمایندگان محترم مجلس!

در کدام قسمت احکام، قوانین و مقررات ذکر شده است که برای تغییر در بخشنامه‌ی صادر شده توسط یکی از معاونین وزرای کشور که شائبه تخلف در انتخابات مجلس توسط نمایندگان وقت را می‌زداید، نمایندگان حق دارند نه تنها بخشنامه را کان‌لم یکن کنند بلکه معاون وزیر را عزل کنند و وزیر کشور را نیز تهدید به استیضاح کنند!

اگر بناست چند صباحی که در خانه‌ی ملت سکنی گزیدید به منافع شخصی خود بپردازید؛ نام آن را از «خانه‌ی ملت» به «ملک شخصی» تغییر دهید! مجلسی که بر صندلی‌های آن تکیه زده‌اید، میراث مبارزه مردم مسلمان ایران برای تحقق آرمان‌های الهی‌شان است، اما اگر بناست عده‌ای از نمایندگان بخاطر ترس از دست دادن صندلی‌شان در خانه‌ی ملت عصیان کنند و به دنبال نمایندگی مجلسِ مادام‌العمر باشند، بهتر است درب آن تخته شود!

خطاب به ریاست مجلس شورای اسلامی.

جناب آقای محمدباقر قالیباف!

نشستن بر مسند ریاست مردمی‌ترین نهاد جمهوری اسلامی وظایفتان را بیشتر می‌کند و نه حقوق تان را!

ریاست مجلس یعنی «پاسخ‌گویی به ملت» نه «ریاست بر ملت»!

چگونه و مستند بر کدام قانون، بخشنامه معاون سیاسی وزیر کشور را غیرقانونی می‌دانید؟! چگونه می‌توانید گروکشی سیاسی برخی از نمایندگان برای عزل معاون سیاسی وزیر کشور که بر کسی پوشیده نیست را تکذیب کنید و بگویید این خواسته وزیر کشور است که معاونین را جابجا کند!

از طرفی شما همیشه تحفظی برای خود می‌پنداشتید که در این گونه مسائل ورود کنید؛ اما سوالی که پیش می‌آید این است که چه مسئله بغرنجی از دیدگاه جنابعالی دیده شده که از وضعیت به وجود آمده حمایت می‌کنید و روی گروکشی سیاسی برخی نمایندگان مجلس سرپوش می‌گذارید؟!

و، اما سخنی با وزیر کشور.

جناب آقای احمد وحیدی!

کارکنان و منصوبین وزارت کشور به پشتوانه و دلگرمی جنابعالی برای تغییرات کلان و اثرگذار گام برمی‌دارند. آنان که تلاش‌شان این است که بتوانند سرباز و خادم نظام اسلامی باشند، توقع‌شان این است که وزیر کشور حامی‌شان باشد.

اگر قرار است با یک تهدید سادهٔ برخی نمایندگان مجلس بر استیضاح حضرتعالی، شما پشتشان را خالی کنید، چه نیازی به استیضاح است، خودتان استعفاء دهید تا حداقل معاونین‌تان بدانند برای اصلاح امور ملک و ملت دست یاری به سوی فرد دیگری دراز کنند و پس از ابلاغ یک بخشنامه در راستای مصالح ملّی، ترسِ از دست دادن جایگاه‌شان را نداشته باشند!