حکومت اسلامی سالهاست سیاست حذف فیزیکی زندانی سیاسی را به طرق مختلف به یکی از سیاستهای معمولش تبدیل کرده است. رژیم در راستای این سیاست غیر انسانی که جامعه آنرا «قتل خاموش» نامیده، بجای اعدام زندانی سیاسی که برای او هزینه سیاسی سنگینی دارد، دست به حذف فیزیکی او میزند.

یکی از این روشها تبعید زندانی به مراکز به روان پزشکی، بستری اجباری، خوراندن داروهای روانگردان است.

شکنجه دارویی زندانیان سیاسی در دهه‌های گذشته مورد استفاده قرار گرفته است. استفاده از این شکنجه در پنج سال گذشته افزایش یافته است. در سال ۲۰۱۸، هاشم خواستار، فعال شناخته شده حقوق معلمان ربوده شد و مستقیماً به یک بیمارستان روانی در شهر مشهد فرستاده شد. کیانوش سنجری، فعال حقوق بشر، از تجربه هفت بار انتقال به مراکز روانپزشکی گفته است. بهنام محجوبی در سال ۲۰۲۰ دستگیر و به اجبار در بیمارستان روانی امین آباد بستری و در فوریه ۲۰۲۱ بر اثر تزریق اجباری داروها و تزریقات ناشناخته درگذشت.

در اعتراضات اخیر پس از مرگ ژینا مهسا امینی در شهریور ۱۴۰۱ ، استفاده از شکنجه دارویی توسط رژیم اسلامی و سپاه پاسداران برای ساکت کردن زندانیان و خانواده های آنان به طرز نگران کننده ای افزایش یافته است.

در برخی موارد بازداشت شدگان چند روز پس از آزادی به دلیل "خودکشی" جان خود را از دست داده اند. مرگ یلدا آقا فضلی ۱۹ ساله چند روز پس از آزادی و مرگ عرشیا امامقلی زاده ۱۶ ساله و عباس منصوری ۱۹ ساله از این موارد هستند. عرشیا امامقلی زاده و عباس منصوری به خانواده گفته بودند که در زندان به آنها قرص های ناشناس و داروهای ناشناس تزریق شده است.

در تمام مواردی که اعلام شده است زندانی پس از آزادی دست به "خودکشی " زده و یا در اثر مرگ مشکوک جان باخته است زندانی هیچ گونه بیماری جسمی خطرناک و یا مشکلات روحی و روانی تا قبل از زندان نداشته است.

بدنبال افشاگری تعدادی از زندانیان سیاسی سابق، زندانیانی که در زندان دست از اعتراض و دادخواهی برنمی دارند، تحت داروهای روانگردان قرار میگیرند و یا به مراکز روان‌پزشکی تبعید می شوند.

امروز انتشار پیام های ویدیویی علنی مبنی بر سالم بودن و عدم سابقه هر گونه بیماری روحی و روانی میان فعالینی که از طرف وزارت اطلاعات احضار می شوند، به سنتی جا افتاده علیه سیاست کثیف غیر انسانی « قتل خاموش» رژیم ، تبدیل شده است.

همچنین خانواده ها و مردم در مقابل این جنایات ساکت ننشسته و با افشاگری و اعتراض در داخل و خارج از کشور، جنایاتی از این دست برای رژیم هزینه زیادی در برداشته است.

کمیته مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی از همه کسانی که با این روش شکنجه شده اند و یا کسانی را میشناسند که اینگونه شکنجه و یا کشته شده اند، میخواهد اطلاعات خود را از طریق آدرسهای تماس برای ما ارسال کنند و بدین ترتیب به پروسه محکوم شدن و محاکمه عاملین و آمرین این جنایات در سطح بین المللی کمک کنند.

از سازمانهای مدافع حقوق انسانی دعوت میکنیم که امکانات خود را جهت افشا کردن شکنجه دارویی و جلب همبستگی جهانی برای آزادی زندانیان سیاسی به کار بگیرند.

ما از مردم شریف و آزادیخواه ،نهادهای حقوق بشری ، سازمانهای سیاسی و احزاب می خواهیم به کارزار شکنجه دارویی این قتل عمد خاموش دولتی بپیوندید صدای زندانیان سیاسی باشیم و نگذاریم صدای اعتراض شان خاموش شود.