پاسدار اسماعیل کوثری، عضو کمیسیون امنیت مجلس شورای اسلامی پیش تر گفته بود: دعوای ایران و طالبان دعوای خانوادگی است و از این اتفاقات برای بچه‌هایی که در یک خانه با هم هستند می‌افتد که اختلافی به وجود می‌آید و دعوا می‌شود!

از سوی دیگر حشمت‌الله فلاحت‌پیشه رئیس پیشین کمیسیون امنیت مجلس شورای اسلامی با انتقاد از سیاست‌های جمهوری اسلامی در قبال طالبان گفته بود: دست برتر را طالبان دارد که بخش عظیمی از حقابه ایران را به کشت خشخاش اختصاص می‌دهند.

اکنون یک دیپلمات سابق جمهوری اسلامی در افغانستان خبر تازه‌ای داده است. به این معنی که طالبان علاوه بر هدایت آب به سمت یک شوره‌زار در نزدیکی مرز ایران و افغانستان دست به رفتاری جدید زده‌اند.

به گزارش روزنامه هم میهن، محسن روحی‌صفت گفت: عکس‌های هوایی نشان می‌دهد که در مسیر منشأ آب تا مرز ایران، زمین‌هایی که پیشتر خشک بودند؛ به مزارعی سرسبز تبدیل شده‌اند و مواد مخدر در این مزارع کشت می‌شود. این نشان می‌دهد که تمام آب هیرمند، در این مزارع استفاده می‌شود. درحال حاضر یک کانال انحرافی تازه‌ای در بند بخش‌آباد احداث کرده‌اند که دیگر هیچ آبی به سمت ایران نیاید.

این مسئله مردم منطقه سیستان را دچار زوال و نابودی کرده است تا جایی‌که به مدد احداث سد‌های کمال‌خان و کجکی و هدایت عمدی آب‌های سرچشمه‌گرفته از افغانستان به شوره‌زاری به نام گودزره سال‌هاست مردم سیستان تشنه‌لب مانده‌اند. با وجود تاکید مقامات جمهوری اسلامی، اما حکومت طالبان همچنان به راه خود می‌رود و با وجود وعده رفع مشکل از طریق گفتگو حقابه هیرمند تامین نشده است. از طرف دیگر شرایط مردم سیستان روز به روز بدتر و نگران‌کننده‌تر می‌شود.

هم میهن نوشت: این روز‌ها حتی چاه‌نیمه‌های این منطقه نیز توان تامین آب مورد نیاز مردم این منطقه را ندارند. خشکسالی را که به این رفتار عجیب طالبان اضافه کنیم، شرایط وخیم هموطنان سیستانی بیش از پیش مشخص می‌شود. گفته می‌شود دلیل سرباز زدن حکومت طالبان از انجام وظیفه خود در تامین حق‌آبه هیرمند استفاده از آب به‌عنوان یک اهرم فشار و به‌ویژه پیگیری سیاست نفت در مقابل آب است.

این در حالیست که در سپاه پاسداران تا جایی از منافع مردم ایران دفاع می‎‌شود که منافع برادران قاچاقچی به خطر نیفتد.