سازمان عفو بین‌الملل در جدیدترین تحقیقاتش که روز ۲۱ اوت (۳۰ مرداد) منتشر شد جزئیاتی درباره آزار واذیت خانواده‌های کشته‌شدگان جنبش زن، زندگی، آزادی از جمله بازداشت‌های خودسرانه، تعقیب، اعمال محدودیت‌های ظالمانه برای تجمعات مسالمت‌آمیز بر سر مزارها و تخریب مزار قربانیان فاش کرده است.

عفو بین‌الملل تصریح کرده که با گذشت نزدیک به یک سال از سرکوب بیرحمانه و کشتار معترضان، حتی یک مقام دولتی در این مورد پاسخگو نشده است. این نهاد حقوق بشری تاکید کرده که تالمات روحی و عذاب و شکنجه‌ای که خانواده‌های عزادار به واسطه اذیت و آزار مقامات حکومت متحمل می‌شوند، مطابق حقوق بین‌الملل نقض گسترده و فاحش ممنوعیت کامل شکنجه و سایر رفتارهای غیرانسانی و تحقیرآمیز است.

مدیر بخش خاورمیانه و شمال آفریقای عفو بین‌الملل تصریح کرده که در آستانه سالگرد جنبش زن، زندگی، آزادی مقامات حکومت ایران از هیچ کوششی فروگذار نمی‌کنند تا جلوی برگزاری مراسم از سوی خانواده کشته‌شدگان را بگیرند.

او افزود: «مقامات ایران در تلاشی آشکار برای پوشاندن جنایت‌شان، رنج و عذاب خانواده‌های قربانیان را با جلوگیری از برقراری عدالت و روشن شدن حقیقت یا حتی قرار دادن گل بر مزار عزیزانشان تشدید می‌کنند.»

تخریب حداقل ۲۰ مزار

عفو بین‌الملل همچنین تصاویری از تخریب سنگ مزار کشته‌شدگان را آرشیو و منتشر کرده است که شامل سنگ مزار ۲۰ قربانی از ۱۷ شهر ایران است. مزار این کشته‌شدگان با قیر، رنگ یا مواد آتش‌زا آلوده شده؛ سنگ آن شکسته شده و یا عبارات روی سنگ قبرها که قربانیان را "شهید" توصیف کرده یا نوشته که آنها "در راه آزادی" کشته شده‌اند، با زور پاک شده‌اند.

به گزارش دویچه وله، در برخی موارد سنگ قبرها مقابل چشمان خانواده‌ها و در حضور آنها توسط نیروهای امنیتی تخریب شده و در مواردی دیگر، این تخریب‌ها شب‌هنگام و زمانی که کسی در گورستان نبوده، به انجام رسیده است. اغلب این تخریب‌ها متوجه عباراتی مثل "زن، زندگی، آزادی" و یا عباراتی است که حاکی از مرگ غیرطبیعی و سیاسی قربانیان است.

عفو بین‌الملل به نوشته‌های خواهر میلاد سعیدیان‌جو، یکی دیگر از کشته‌شدگان ایذه اشاره کرده است که در ماه آوریل در اینستاگرامش نوشت در روز تولد برادرش، بر سر مزار او، موهایش را کشیده‌ و با باتوم کتکش زده‌اند. او نوشته به هیچ دادگاهی در ایران شکایت نمی‌کند چرا که "شکایت از قاتل به قاتل بیهوده است".