در این رزمایش بخشی از تازه‌ترین تاکتیک‌ها، تجربیات، طرح‌های نوترکیب قوا با بهره‌گیری از استعداد و قابلیت‌های جدید یگان‌های مختلف نیروی زمینی برای مقابله با تهدیدات امنیتی به کار گرفته شد.

تمرین ویژه در شرایط جنگ الکترونیک، آزمایش سیستم‌های راداری و ارتباطی، اجرای عملیات شناسایی و اشراف اطلاعاتی، انهدام اهداف و مقرهای دشمن فرضی در عمق با بهره‌گیری از تجهیزات جدید الحاقی، اجرای هلی‌برن، اجرای انواع آتش‌های انهدامی ، تهاجمی و پشتیبانی توسط واحدهای پهپادی، توپخانه ای، ادوات، زرهی از جمله مراحل و بخش‌های این رزمایش بود.

چرا باید نگران همکاری با روسیه باشیم؟

در همین خصوص رئیس سابق كمیسیون سیاست خارجی مجلس در گفت‌وگو با نامه نیوز درباره تصویب موافقت‌نامه همکاری امنیت اطلاعات بین تهران و مسکو گفت: دو نوع موافقت نامه معمولا در مجلس تصویب می شود؛ یک نوع از موافقت‌نامه‌ها روتین است و در سراسر دنیا بین کشورها امضا می شود اما یکسری موافقت نامه ها براساس روابط خاصه بین دو کشور شکل می گیرد؛ موافقت نامه امنیت اطلاعات بین ایران و روسیه از نوع دوم است.

حشمت الله فلاحت پیشه با بیان اینکه در دنیای امروز امنیت اطلاعات ارتباط تنگاتنگی با حوزه آی تی دارد، افزود: یکی از مهمترین مسائل دهه آتی دنیا امنیت اطلاعات است؛ البته امروز نیز کشورها با چالش بزرگی در حوزه حمله سایبری مواجه‌اند اما هر چه زمان می گذرد پیش بینی می شود که این مشکل حادتر شود. از این رو داده های اطلاعاتی نیازمند یک فضای امن هستند.

وی ادامه داد: بعد از اشغال اوکراین، همکاری ناتو با روسیه به حالت تعلیق درآمد ولی کماکان با توجه به نوسانات سیاسی که در روسیه وجود دارد، ایرانی ها حق دارند که درباره ارتباطات اطلاعاتی ثالث روسیه نگران باشند چون در این موافقت نامه آمده است که کشورها می توانند اطلاعات مشترک را با رضایت طرفین در اختیار طرف ثالث قرار دهند اما در همکاری اطلاعاتی، وزن همکاری اطلاعاتی مهم است و نه رضایت طرف مقابل؛ پس ایران با این مورد باید با حساسیت کامل برخورد کند.

فلاحت پیشه گفت: روسیه سابقه این را داشته که در زمان جنگ افغانستان و عراق، اطلاعاتی را در اختیار آمریکا قرار دهد بنابراین در همکاری امنیت اطلاعات با روسیه باید این موضوع را مورد توجه قرار داد.