داستان این فیلم که بنوا کوهن، کارگردان فرانسوی، آن را ساخته است، برگرفته از ماجراهایی است که پیشتر میان مادر این کارگردان و یک مهاجر افغان به نام محمد رخ داده بود.

در ابتدای فیلم بانویی حدوداً ۶۰ ساله و مرفه با نام «فرانس» که به‌تنهایی در آپارتمانش در شرق پاریس زندگی می‌کند، از طریق رادیو با فعالیت‌های انجمنی که برای اسکان پناهجویان بی‌خانمان تلاش می‌کند، آشنا می‌شود.

فرانس در پی آگاهی از مشکلات پناهجویان پیشقدم می‌شود که «رضا» (همان محمد کتاب)، یک جوان ۲۰ ساله افغان، را در خانهٔ خود اسکان بدهد. در پی سکونت رضا نزد فرانس، این دو شخصیت که هیچ وجه مشترکی ندارند، ناگزیرند بیاموزند که چگونه در کنار هم زندگی کنند.

برای یافتن بازیگر شخصیت رضا، مشخصات حدوداً ۴۰۰ جوان هزاره‌تبار اهل افغانستان که ساکن فرانسه بودند، بررسی می‌شود و از میان همهٔ آن‌ها ۲۰ نفر به مرحلهٔ آزمون بازیگری می‌رسند و سرانجام نوید الهام، جوانی حدوداً ۲۰ ساله، برای ایفای نقش رضا انتخاب می‌شود.

خود نوید الهام حدود هفت سال پیش در ۱۴ سالگی از افغانستان گریخته و به اتریش رفته بود. او از سه سال پیش وارد فرانسه می‌شود شد و به‌صورت پاره‌وقت در یک شیرینی‌فروشی مشغول کار می‌شود.

نوید الهام در گفت‌وگو با رادیوفردا می‌گوید که هرگز تصور نمی‌کرد یک روز بتواند در کنار بازیگران برجستهٔ فرانسوی و در یک فیلم بزرگ ایفای نقش کند.

او بخشی از قصهٔ فیلم را چنین روایت می‌کند: داستان یک مهاجر افغان است که در پی ورود به خاک فرانسه دچار برخی مشکلات می‌شود. او به دنبال یک سرپناه است و آرزوهایی بلند را در سر دارد.

نکتهٔ قابل‌توجه دیگر در فیلم «فرانسه‌ای که مال من است»، استفادهٔ کارگردان از ترانهٔ «مسافر» یاس است.

یاسر بختیاری، با نام هنری یاس، از نخستین خوانندگان رپ در موسیقی ایران است که از سال ۱۳۸۰ به‌عنوان یک رپر به‌چهره‌ای سرشناس تبدیل شده. از او همچنین به‌عنوان رپری یاد می‌شود که موفق شد اوائل دهه ۹۰ خورشیدی برای نخستین بار برای برخی ترانه‌هایش در ایران «مجوز انتشار» هم بگیرد.

نوید الهام می‌گوید که با یاس و آثارش از پیش آشنایی داشته است. او در مورد انتخاب ترانهٔ «مسافر» برای این به رادیوفردا می‌گوید که فکر می‌کند این انتخاب توسط محمد صورت گرفته، چون خود محمد نیز یک خوانندهٔ رپ بوده است.