روحانی امروز در جلسه برررسی صلاحیت وزیر پیشنهادی علوم در مجلس شورای اسلامی در واکنش به اعتراض گسترده دانشگاهیان گفت: هماهنگ کردن برای معرفی وزیر به مجلس در برخی از وزارتخانه‌ها، آسان‌تر انجام می گیرد ولی برخی دیگر طولانی‌تر است، صبر، حوصله و تعامل کردیم اما معامله نکردیم.

سخنان روحانی در حالیست که انتخاب برخی از وزیران بویژه در وزارتخانه های اطلاعات، امور خارجه، دفاع، فرهنگ و ارشاد اسلامی و علوم باید با نظر مستقیم رهبر جمهوری اسلامی تعیین شود.

غلامرضا حیدری، نماینده تهران در این باره گفته: منصور غلامی گزینه بیست و یکم روحانی بوده است، با این شرایط، گزینه‌هایی که مقبولیت عام دارند نمی توانند معرفی شوند

محمود صادقی نیز گفته روحانی تاکنون بیش از ۱۰ گزینه برای وزارت علوم معرفی کرده که مورد تأیید رهبر جمهوری اسلامی قرار نگرفته‌اند.

ایرنا درباره منصور غلامی نوشته که او در سال 1332 در شهر همدان در خانواده ای "مذهبی و متدین" متولد شده و در رشته کشاورزی و باغبانی تحصیل کرده است.

غلامی چند روز پیش به خبرگزاری تسنیم وابسته به سپاه پاسداران گفت که در دوران او "منویات" رهبر جمهوری اسلامی مورد "توجه ویژه" قرار می‌گیرد.

مرداد گذشته، دفتر خامنه‌ای با انتشار اطلاعیه‌ای اعلام کرده که علاوه بر انتخاب وزیران دفاع، امورخارجه و اطلاعات با هماهنگی رهبر جمهوری اسلامی، او در مورد وزیران علوم، آموزش پرورش و ارشاد هم "حساسیت‌هایی" دارد.

گزینه های قبلی وزارت علوم روحانی با حمایت جامعه دانشگاهی همراه می شدند اما حالا منصور غلامی تنها گزینه ای است که از همین لحظه مطرح شدن نامش، که آن هم قطعی نیست بیانیه علیه او نوشته می شود.

آقای روحانی؛ این بود شعار عقب‌گرد ممنوع؟

۵۲۵ نفر از فعالان نشریات دانشجویی با انتشار بیانیه‌ای، از روحانی خواستند که یک وزیر علوم مطابق با رای ۲۴ میلیونی و مطالبات دانشگاهیان انتخاب کند.

به گزارش بهارنیوز، در این بیانیه آمده است:...یادمان هست که متعهد شدید برای تحقق وعده دانشگاه امن بیش از پیش تلاش می‌کنید، قول دادید که راه «فرجی دانا» ادامه می‌یابد، به آزادی سلام کردید و گفتید راه ما راه آزادی و احترام به حقوق شهرندی همه ایرانیان است، از ضرورت احترام به نسل ما و استفاده از فکر نسل ما در مدیریت کشور گفتید، ما را سفیران آگاهی و امیدهای آینده پرفروغ ایران خواندید و از ما خواستید مردم را به مشارکت فعالانه در انتخابات فرا بخوانیم و با روشنگری و تلاش برای آگاه کردن مردم، راه را بر هر گونه سوءاستفاده مردم‌فریبان از احساسات و عواطف دینی مردم ببندیم و وقتی در حمایت از سخنان شما شعار دادیم.

بعد از انتخابات که بحث معرفی وزیر علوم پیش آمد. از هرگوشه خبری نگران کننده از برخی فشارهای بیرونی و رد گزینه‌هایی همچون دکتر «فرجی دانا» و دکتر «میلی منفرد» به گوش می‌رسید و هر روز گزینه‌هایی بی ارتباط‌تر با فضای آموزش عالی مطرح می شد؛ عدم معرفی وزیر علوم در موعد قانونی در این باره، روز به روز فضا را مبهم‌تر و آشفته‌تر می‌کرد. آنقدر آشفته که هر کسی خود را گزینه احتمالی وزارت علوم معرفی و با این عنوان شروع به مصاحبه و ملاقات و رایزنی با این و آن می کرد.

ما دانشجویان همچنان امیدوار بودیم تا اینکه خبر منتفی شدن بعضی گزینه‌های حداقلی مدنظر برای وزارت علوم و رایزنی با چهره‌هایی که با انفعال، نقشی اساسی در عقب‌گرد نظام دانشگاهی در سال‌های اخیر داشته‌اند از سوی برخی منابع رسمی به گوش رسید. چهره‌هایی که کارنامه عملکردشان در زمینه آزادی بیان و مطبوعات و یا نحوه تعامل‌شان با نشریات دانشجویی و دست‌اندرکاران آن، آن‌قدر سیاه است که معرفی‌شان به عنوان وزیر علوم، جایی برای تردید در وادادگی دولت در برابر اشخاص غیرمسئول غیرپاسخگویی که کمر به شکست ایده دانشگاه امن و آزاد و مستقل بسته‌اند، باقی نمی‌گذارد.

وضعیت نامعلوم وزارت علوم، شایعات بسیار تکذیب یا تأیید نشده، طرح یکباره گزینه‌های بی‌ربط، موجب شده که اذهان ما دانشجویان درگیر سوالات متعددی شود، سوالاتی از جنس اینکه مگر می شود دولت برای تعیین وزیر دانشگاه، اسیر فشارها شود؟ مگر می شود دولتی که می گفت راه ما، راه آزادی و احترام به حقوق شهروندی است، اینگونه خود را دربند چهار کلام حرف و توصیه مسئولان درجه چندم کند؟ مگر می شود دولتی که شعار ایستادگی و عقبگرد ممنوع می داد، با کنار گذاشتن گزینه‌های مطلوب و رایزنی با برخی چهره‌های اصولگرا و یا بعضی مسئولان دانشگاهی -که تا قبل از انتخابات در پاسخ به اعتراضات دانشجویی، وعده عزل و برکناری شان داده می شد- این چنین آموزش عالی کشور را به عقب بازگرداند؟

هرچند در سال های گذشته حقوق اساسی دانشجویان چندان مورد توجه قرار نگرفته، اما واقعیت این است که در بسیاری از دانشگاه‌ها نیز تعرضات گسترده‌ای به این حقوق و آزادی‌ها توسط مسئولان دانشگاهی و یا استانی صورت گرفته است. از این رو وضعیت پیش آمده برای وزارت علوم، برای ما قابل درک نبوده و وظیفه خود می دانیم که به صورت صریح و قاطع به اطلاع برسانیم که برخی گزینه هایی که این روزها نامشان برای تصدی وزارت علوم به گوش می‌رسد، کارنامه سیاهی در حمایت از دانشجویان و صیانت و پاسداری از حقوق و آزادی‌هایشان –و به ویژه حق آزادی بیان- داشته و بی شک معرفی‌شان به عنوان وزیر علوم، از سوی ما به عنوان فعالان نشریات دانشجویی کشور بی پاسخ نخواهد ماند.