فراخوان به تجمع در پاسارگاد واکنشهای گوناگونی را به دنبال داشت که از میان آنان سه گروه نمای برجسته تری داشتند.

نخست، واکنش سراسیمه و هیستریک جمهوری اسلامی، سپس واکنش عده ای که این رویداد را ناسیونالیستی، نژادپرستانه و برخی نیز فاشیستی ارزیابی کردند و در آخر مردمی که از راه های دور و با انگیزه ای که در پس آن وجود داشت، برای شرکت در تجمع اعلام شده به حرکت درآمدند.

اما در نهایت، خروجی این حرکت و بسیج شکل گرفته پیرامون آن، نمایش جدایی راه و خواست مردم از رژیم و آرزوی داشتن هویت، آزادی و حقوق بشر بود.

رژیم با صرف هزینه کلان، نیروهایش را از سراسر کشور علیه این خواسته ها به صف کرد و لشکرکشی وسیعی را در کوه ها، بیابانها و جاده های اطراف پاسارگاد سازمان داد. شیراز در محاصره قرار گرفت و ارتباط آن با اطراف به طور عملی قطع شد. کلیه راه های منتهی به پاسارگاد با پستهای متعدد بازرسی، نصب مانع و ارسال نیروی گشتی قطع شد. محوطه باستانی پاسارگاد نیز با میله های مانع و سیم خاردار محصور شد تا تدبیرهای حکومت برای غلبه بر ترس خود از مردم کامل شود.

در انتها اما این یک سرمایه گذاری هدر رفته است. موج تبلیغاتی این حرکت در فضای مجازی و واقعی، به حرکت درآمدن هزاران نفر از هر کنار و گوشه به سوی پاسارگاد و ترافیک ده ها کیلومتری جاده ها، بر این واقعیت شهادت می دهد. همه سازوبرگ رژیم نتوانست مانع به تلاطم درآمدن این جوشش مدنی شود. رژیم وحشت زده و پاسداران، زره پوش و هلی کوپترهای آن حلقه آخر فرآیندی بودند که از فراخوان آغاز و با پاسخ به آن به جریان درآمد. اگر رژیم تک تک افراد را در خانه هایشان محاصر می کرد، می توانست جلوی شکل گیری این فرآیند را بگیرد.

یکی از شرکت کنندگان به درستی گفت بود: "به این موشهای ترسو و بزدل رژیم بگویید ما که در بیابانهای پاسارگاد نمی خواستیم شما را به زباله دان تاریخ بیندازیم، آن کار را در تهران خواهیم کرد. هدف ما این بود که جهانیان بدانند فرزندان ایران با شما روضه خوانهای فاسد و دزد همراه نیستند و چه خوب توانستیم به این هدف برسیم البته به کمک خود شما ابلهان!"

این نخستین بار و نخستین سوژه ای نیست که مردم به عنوان نمادی برای ابراز خواست داشتن هویت و جدا کردن آمالهای خود از رژیم جمهوری اسلامی برجسته کردند. نمادهای دیگری همچون قلعه بابک نیز همین اهداف را دنبال می کرد.

آنچه به روشنی می توان از حرکت 7 آبان نتیجه گرفت را امامان جمعه نگران استان فارس به روشنی بیان کردند: "ادامه فتنه ۷۸ و ۸۸".