این سخن که براثر تلقین و تکرار در ذهن بخشی از مردم نیز جا می افتد، به چند دلیل مهمل و یاوه ای بیش نیست. نخست: به این دلیل که اصولا "خودکامه" که جایگاه خود را از دست اندازی و غصب حقوق مردم به دست می آورد و حفظ می کند، بنابرتعریف واژه نمی تواند "خوب" باشد و ترکیب "خودکامه خوب" به همان اندازه آلوده به تناقض است که ترکیب هایی مانند "جنایتکار معصوم" یا "دژخیم مهربان" و...

دودیگر، خصلت و سرشت خودکامگی این است که با شایسته سالاری سرسازگاری ندارد زیرا در شایسته سالاری منطقا یک فرد نمی تواند برای مدت طولانی درمسند قدرت باقی بماند و این امر خود نقض اصل شایسته سالاری است.

سه دیگر، در نبود شایسته سالاری درمدار مدیریت جامعه، ناگزیر زمینه برای راه یافتن جمعی از فرومایه ترین مردمان که برای اصول اخلاقی و حتی قانون پشیزی ارزش قائل نیستند و جز به اندوختن ثروت به چیزی نمی اندیشند به گرد کانون قدرت فراهم می شود و اینان بذر ویرانگر فساد می فشانند و درنهایت نیز –تا آنجا که تجربه های تاریخی نشان داده- توفان خشم مردم به ستوه آمده را درو می کنند.

چهارم، با شکل گیری حلقه اصلی قدرت و فسادی که ناگزیر می پراکند، انسان های شایسته و شریف و پایبند به اصول که حاضر نمی شوند با دغلبازی و چاپلوسی و تملق به خواستگاری ثروت و قدرت یا حتی تأمین معاش بروند، سردرلاک خود فرومی برند و جلای وطن یا سکوت و انزوا پیشه می کنند و یا بدتر از اینها سروکارشان با زندان و شکنجه و سرکوب حاکم نادان و خودکامه می افتد.

پنجم، فرومایگان گردآمده دور حاکم خودکامه پس از دستیابی به ثروت و قدرت به بهای ترویج فساد و پایمال کردن حقوق مردم، به فکر تثبیت موقعیت خویش می افتند و دراین امر مسابقه ای برای تقرب به خودکامه و کنار زدن حریفان شکل می گیرد. نگفته پیداست که دراین مسابقه با توجه به خصلت های این فرومایگان، نمی توان انتظارعدالت، انصاف، مدارا و پایبندی به اصول را داشت.

بجز اینها، دلیل های دیگری دیگری نیز وجود دارند –ازجمله مبتلا شدن خودکامه به اختلال های روانی، توهمات، خودبزرگ بینی و جنون قدرت- که شرح و بسط همه آنها در گنجایش این نوشتار نیست

در همین زمینه، چندی پیش سیدعلی خامنه ای، درجلسه ای خصوصی با حضور پایوران بلند پایه نظام، به شیوه آخوندی که گریز زدن به صحرای محشر و روزقیامت است (نقل به مضمون) گفت: اگر درروزقیامت خداوند تبارک و تعالی از من بپرسد که چرا مسئولانی که مدام باهم اختلاف دارند و بازدن به سروروی هم شیرازه امور کشور را ازهم می پاشند را به کار گماردی، خواهم گفت جزاین آدم ها کسانی دیگر دراختیار نداشتم. با این گفته، سیدعلی خامنه ای به شیوه خود همان سخن –مهمل و یاوه- را تکرار می کند که: "من خودم خوبم اما اطرافیانم بدند".

این گفته سیدعلی خامنه ای، فزون بر مهمل و یاوه بودن به دلیل هایی که در بالا برشمرده شدند، جای حرف بسیارنیز دارد. نخست این که او آشکارا در گزینش حلقه مقربان و نزدیکان خود تعمد دربکارگیری افرادی داشته که درزمینه فساد مالی، قتل، جنایت و آدم کشی سابقه، تجربه و مهارت داشته باشند. نمونه های این افراد کم نیستند: علی فلاحیان که خود و پسرش سابقه قتل نفس دارند، روح الله حسینیان که به گفته خود قاتل بوده، مصطفی پورمحمدی که دستش تا آستین به خون جوانان درکشتار تابستان 1367 آلوده است، سعید امامی که درقتل های نویسندگان و روشنفکران موسوم به قتل های زنجیره ای دست داشت، دری نجف آبادی که درزمان وقوع قتل ها وزیر اطلاعات و امنیت و مافوق سعید امامی بود، حسین طائب که متهم به تجاوز و قتل دلخراش ترانه موسوی است، سعید مرتضوی که پرونده قطوری از قتل و آدم کشی از زنده یاد زهرا کاظمی، که پس از شکنجه و تجاوز با برخورد جسم سخت به سر، یا سر به جسم سخت! به قتل رسید گرفته تا جوانان نازنینی که در کهریزک کشته شد ند و درهمه این سال ها از حمایت سیدعلی خامنه ای و گماشته اش برمنصب ریاست جمهوری برخوردار بوده و نه تنها به مجازات نرسیده بلکه ارتقاء مقام و پاداش نیز گرفته است.

درواقع، بی اغراق می توان گفت که سیدعلی خامنه ای دردوران فاجعه بار به اصطلاح رهبری خود در حکم آهنربایی بوده که براده هایی ازجنس فاسد، جنایتکار و قاتل را به جذب کرده و دربیت رهبری اش جاداده است.

درروی دیگرسکه، او با آدم هایی که درعین آلودگی به توهم و باور به نظام ولایت مطلقه فقیه، از اندک سلامت نفس و استقلال شخصیتی برخوردار بوده اند سرناسازگاری و دشمنی داشته است. نمونه هایی ازاین افراد سید محمد خاتمی، میرحسین موسوی و بویژه آیت الله حسینعلی منتظری هستند که صابون عناد و دشمنی سید علی خامنه ای به جامه شان خورده است.

بنابراین، سیدعلی خامنه ای که بنابرمنش حیله گر و ترفندباز خود حتی می خواهد در روز قیامت سر خداوند متعال هم کلاه بگذارد، نمی تواند بگوید که فقط همین آدم های فاسد، جنایتکار و قاتل را در اختیار داشته و با این گفته خود را تبرئه کند.