به موازات ادامه تعلیق چهارماهه تحریمهای هسته ای از سوی آمریکا، واشنگتن تحریمهای جدیدی علیه فعالیتهای غیرمُرتبط با برنامه اتُمی مُلاها وضع کرد که تحریکات موشکی و تبهکاری سایبری رژیم ولایت فقیه را دربر می گیرد.

مُجازاتهای اعلام شده آمریکا علیه هفت فرد و چهار شرکت، اگرچه برای هدف گرفته شدگان می تواند پیامدهای اقتصادی محدودی داشته باشد، بی تردید اما تاثیر سیاسی لمس پذیری بر رویکرد فراگیر دولتها و شرکتهای علاقمند به مُعامله با مُلاها می گذارد. ارسال علامتهایی اینگونه از کاخ سفید، با بالا بردن ریسک مُبادله مالی – اقتصادی با حاکمان ایران، طرفهای آنها را به احتیاط و برداشتن گامهای کوتاه وادار ناگُزیر می سازد.

از سوی دیگر، پیام شفافی که ایالت مُتحده از این طریق پیرامون رویکرد خود به مساله رژیم جمهوری اسلامی مُنتقل می کند، دیگر مُتحدان آمریکا در توافُق هسته ای وین را نیز به تحرُک بیشتر در این پهنه مُشترک می کشاند. آثار این امر به ویژه درمورد اُروپا، هر چه نزدیک شدن به سیاست مهار منطقه ای رژیم مُلاها خواهد بود.

تحولات روزهای اخیر که با سختگیری بر اجرای "برجام"، تعلیق تحریمهای هسته ای و اعمال همزمان تحریمهای دیگر شاخص گردیده، بازتاب دهنده یک رویکرد دوجهی است که می تواند خُطوط اصلی سیاست آمریکا در برخورد به مساله بُحرانهای هسته ای و غیرهسته ای رژیم مُلاها را ترسیم کند. سیاست مزبور به مُوازات مهار اتُمی رژیم مُلاها، فشار بر فعالیتهای مُخرب آن در منطقه را افزایش داده و کانونهای شکل گیری اش را هدف قرار می دهد.

آقای ترامپ بار خود را برای شرکت در نشست مجمع عُمومی سازمان ملل بسته است. او با تشریح رویکرد آمریکا پیرامون بُحرانهای کُره شُمالی و رژیم ایران تلاش خواهد کرد نظر مُتحدانش را جلب کند و در بهترین حالت، جبهه ای بین المللی گرد سیاست مزبور تشکیل دهد.

با این یا آن بسته، فرستادگان جمهوری اسلامی با چمدان خالی نمی توانند راهی نیویورک شوند.